Twee verslagjes van leuke dagjes

Buenos dias nieuwsgierige aapjes en knaapjes!
We zouden nu al een boek kunnen schrijven over de dingen die we hier allemaal wel niet mee maken. Kinderen die vragen om een slokje cola en hierbij kijken of hun leven ervan af hangt, breakdancende sukkels die denken indruk te maken met hun slechte moves, kindjes van drie die nog steeds uit de borst van hun moeder drinken, buschaufeurs die lijm snuiven en hun ‘assistenten’ die onder het rijden in en uit de bus springen, fietsen op het dak leggen en oude vrouwtjes snel binnen helpen. HET IS HIER TOP!

Twee verslagjes van leuke dagjes:
We zijn net naar de bios geweest en we zitten nu lekker van onze cola'tjes te genieten in de Via Via, een leuk cafeetje tegenover het Bigfoothostel in Leon (waar we op dit moment zijn). We hebben vandaag even een relax dagje, want we zijn gisterenavond ‘uitgeweest’. Het stelde niet zo veel voor. Zo anders als bij ons. De ‘after’ begon al om twaalf uur, haha! Ook het dansen is hier nogal anders. Zoals in Amerika als je kijkt naar die geen alcohol drinkende sukkels van 'my super sweet 16'. Een hele ervaring. Op een gegeven moment kwam er een mannetje, een local, vragen of we wilden dansen dus ag, waarom ook niet, anders zit je ook maar zo op je krukje he. We lachten ons helemaal rot, de mannetjes die met ons dansten waren zo’n 1 meter 50 en kwamen dus tot onze middel terwijl ze hevig hun best deden indruk te maken. Toen het bedtijd was gingen we ervandoor tot de grote teleurstelling van onze kleine danspartners uiteraard. We liepen naar ons hosteltje in Leon en kochten onderweg nog een hotdog voor 25 cent. Eenmaal bij ons hostel, was de deur dicht! Er kwamen op dat moment net twee ongure typjes aan lopen dus we begonnen hard tegen de deur te beuken die godzijdanks net optijd open vloog. Dit was niet helemaal de bedoeling dus we kregen een bescheide preekje van de strenge bewaker maar konder vervolgens wel lekker (en niet op straat) gaan slapen. 24-2 Donna

Vandaag wilde Don wel eventjes mee om een kijkje te nemen bij het meer. We waren al eerder bij het meer geweest, maar toen waren we in een soort sloppenwijk terrecht gekomen waar de ogen vol afkeer in onze rug brandden, dus we deden nog een keer een poging tot. Het is erg gek dat bij ons nooit eens iets normaal gaat. Normaal als je een meer gaat bekijken, loop je er heen, je kijkt er wat rond, krapt wat aan je kont en je loopt weer terug. Wij lopen naar het meer en worden ten eerste beschoten door kinderen met nepgeweren, vervolgens vraagt een man of wij op zijn fiets willen passen, waarom begrepen we niet helemaal. Totdat deze man zich volledig uitkleede en in het water sprong. Het water waar krokodillen en haaien (haaien!!) in zwemmen en waar alle stront van iedereen uit heel Nicaragua in rondrijft incl. die van mij en ik zal niet te veel in de details treden maar ik gun niemand maar da nook echt niemand om daar op dit moment in te zwemmen. We liepen nadat deze man zijn kleren weer had gevonden terug en werden nog wat beschoten door de schoffies met de geweren en de zwemmede man haalde ons nog in en bedankte ons voor de 20ste keer.
Oh ik vergeet wat! We zijn vannochted naar een schooltje geweest. Het was een basisschooltje en de kindjes op dat basisschooltje hadden het vak: haar knippen. Op de basisschool! Doe normaal gekke mensen, leer ze engels of wiskunde!
Ook kochtten we vandaag wat armbandjes. Een mooi kans voor Donna om mij de platte knoop te leren, die zeker tot een van haar favoriete behoort. Zo vertelde ze bloedserieus hoe geweldig deze knoop was. ‘Luister, deze knoop heeft werkelijk geen nadelen: er gemakkelijk uit te halen, maar gaat nooit maar dan echt nooit uit zichzelf los. Het berust op een geweldige constructie!’
28-2 Maartje

Nou het is mooi geweest!
Hasta Luego.
Mucho besos Donna & Maartje

Hola mi amigo.

Halllllloooo allemaal!
Voor de bezorgde papa´s en mama´s onder ons: er is hier een hele lieve homo uit Nederland die hier een restaurantje heeft en een oogje in het zijl houdt. WAT EEN GELUK he!

Het is hier echt helemaal top. We genieten echt van elke poep en een scheet en om jullie even jaloers te maken: het is hier 30 graden en we zweten ons rot, wij als blanke grina´s.

Communiceren hier is lastig: Vrouwtjes aan wie je vraagt of ze de stad willen laten zien en vervolgens trots hun slaapkamer showen. Jongens die stoer denken te vragen hoe je heet en vervolgens met gebrekkig engels vragen: what´s my name?

We worden hier echte bikkels. Ergens dachten wij dat we wel stoer waren, maar we schrikken van vliegende hanen, overstekende paarden en toeterende auto´s. Iedereen lacht ons uit.

Nou, adios amigos & we zullen je op de hoogte houden!

Het gaat allemaal goed & we zullen geen stoute dingen doen.

Daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag

kus don en maart